Distribution Automation Terminal (DAT) þjónar sem framkvæmdareining dreifingarsjálfvirknikerfisins og er mikilvægur hluti kerfisins. Það fylgist fyrst og fremst með og stjórnar rofabúnaði innan dreifikerfisins og veitir aðgerðir eins og bilanastaðsetningu og einangrun, auk kerfisvörn.
Sjálfvirkni dreifingarstöðvar eru venjulega flokkaðar í þrjár gerðir: Feeder Terminal Units (FTUs), Distribution Substation Terminal Units (DTUs) og Transformer Terminal Units (TTUs). Það fer eftir atburðarásinni, FTUs eru almennt festir á veitustaurum til að safna upplýsingum um rofastöðu frá aflrofum, hleðslurofum og öðrum tækjum. Þessi stöðugögn eru send í rauntíma til aðalstöðvarinnar í gegnum þráðlausa senditæki. Komi upp bilun stjórnar FTU einnig tengdum dreifibúnaði á grundvelli skipana frá aðalstöðinni.
Meðan á uppsetningu stendur er einn FTU venjulega notaður til að fylgjast með einum stöngum-rofa. Þegar tvær línur eru festar á sama stöng, til að draga úr kostnaði, er hægt að skipta tveimur FTU til að mynda aðal-þrælastillingu, þar sem aðal FTU hefur bein samskipti við aðalstöðina, en þræll FTU hefur samskipti við aðalstöðina óbeint í gegnum aðal FTU.
Miðað við umsóknaraðstæður falla dreifistöðvarnar sem nú eru notaðar á sviði sjálfvirkni dreifingar fyrst og fremst í eftirfarandi flokka:
(1) Feeder Terminal Unit (FTU): Dreifingarstöð sem er sett upp á veitustaurum eða svipuðum stöðum meðfram straumrásum dreifikerfisins, búin fjarmerkjum, fjarmælingum og fjarstýringaraðgerðum;
(2) Dreifingarstöðvaeining (DTU): Dreifingarstöð sem er sett upp í skiptistöðvum, dreifiherbergjum, aðaleiningum eða gámastöðvum innan straumrása dreifikerfisins, búin fjarmerkjum, fjarmælingum og fjarstýringaraðgerðum;
(3) Transformer Terminal Unit (TTU): Dreifingarstöð sem notuð er til að fylgjast með og mæla ýmsar rekstrarbreytur dreifispenna.
Það fer eftir virkni þeirra og umfangi notkunar, hægt er að flokka dreifingarsjálfvirkni í eftirfarandi gerðir:
1. Rafmagnsvöktunarstöðvar: Aðalábyrg fyrir söfnun gagna frá ýmsum raforkubúnaði í dreifikerfinu, sem gerir rauntíma vöktun og söfnun upplýsinga um rekstrarstöðu, orkunotkun, álag og bilanir kleift að-rauntíma og tryggja þannig öruggan og stöðugan rekstur dreifikerfisins.
2. Stjórnstöðvar: Aðalábyrgð á fjarstýringu og stýringu á ýmsum aflbúnaði innan dreifikerfisins og hagræða og bæta þar með rekstrarstjórnun og viðskiptaferla dreifikerfisins.
3. Samskiptaútstöðvar: Þetta er fyrst og fremst ábyrgt fyrir því að auðvelda upplýsingaskipti milli ýmissa endatækja, gera gagnaflutning og samskipti þeirra á milli og tryggja þar með stöðugri og sjálfvirkari rekstur og stjórnun rafdreifikerfisins.
4. Skjátengi: Þessir eru fyrst og fremst ábyrgir fyrir að birta og greina gögn og upplýsingar frá rafdreifikerfinu. Þeir vinna úr söfnuðum gögnum í samsvarandi upplýsingar sem birtar eru á skjám fyrir starfsfólk til að skoða og greina, sem gerir kleift að-rauntíma eftirlit með raforkubúnaði og viðvörun um ýmis kerfisfrávik.
5. Samþættar skautstöðvar: Þessar skautanna sameina virkni áðurnefndra flugstöðvategunda og búa yfir alhliða sjálfvirknistýringargetu fyrir rafdreifingu, sem gerir þær að mikilvægasta flokki skautanna í rafdreifikerfinu. Með eigin rökstýringargetu skiptast þessar útstöðvar gögnum við tölvunet til að ná fram greindri rekstrarstjórnun og eftirlitsstýringu.
6. Viðskiptavinastöð: veitir fyrst og fremst þjónustu til iðnaðar- og viðskiptaviðskiptavina, þar með talið-rauntíma orkunotkunarvöktun, raforkunotkunarspá og ráðleggingar um skilvirka orkunotkun. Í gegnum viðskiptavinaútstöðina geta notendur á þægilegan hátt nálgast upplýsingar um orkunotkun rafbúnaðar og ná þannig fram orkusparnaði og kostnaðarlækkun.
Í stuttu máli er hægt að flokka rafdreifingarstöðvar í ýmsar gerðir út frá virkni þeirra og notkunarsviði, þar á meðal aflvöktunarstöðvum, stjórnstöðvum, samskiptastöðvum, skjástöðvum, samþættum skautum og viðskiptavinaútstöðvum.